Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα blogging. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα blogging. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

5.2.13

έτσι, χωρίς πρόγραμμα


Η θητεία μου στο μπλόγκινγκ άρχισε τον Φεβρουάριο του 2008.

Η πρώτη μου διαδικτυακή γωνιά βρισκόταν στη διεύθυνση alloukiallou.blogspot.com
Μια γωνιά που αγάπησα, επειδή ακριβώς μέσα απ'αυτήν πειραματίσθηκα αρχίζοντας να ανεβάζω αναρτήσεις "έτσι, χωρίς πρόγραμμα", όπως θα έλεγε η γνωστή στους περισσότερους από σας Μαρία Ρεζάν - μια προσωπικότητα που χαρακτήρισε το ελληνικό ραδιόφωνο στις αρχές της δεκαετίας του '80, στις αρχές τις εφηβείας μου.

Περιέργως πως, όταν άρχισα να ψάχνομαι κι εγώ τι σόι μπλογκ θα ήθελα να φτιάξω, συχνά πυκνά μού ερχόταν στο μυαλό η θρυλική καθημερινή πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή εκείνης της τόσο έμπειρης δημοσιογράφου -η οποία τότε είχε πάρει το ρίσκο να στήσει σε ένα τόσο ..στημένο κρατικό ραδιοφωνικό περιβάλλον μια εκπομπή με την αφοπλιστική παραδοχή ότι βγαίνει στον αέρα "Χωρίς Πρόγραμμα".

"Τι έχω να χάσω; Θα γράφω κι εγώ -έτσι! χωρίς πρόγραμμα", σκεφτόμουνα γράφοντας τις πρώτες εκείνες άχαρες αναρτήσεις μου, χωρίς να ξέρω ακριβώς γιατί τις έγραφα, τι ήθελα να αποδείξω και σε ποιόν..

Από την άλλη, κάθε καλοδουλεμένο χόμπυ έχει ανάγκη από μια γερή δόση ψευδαίσθησης.
Διαφωνείτε ; 

Μαρία Ρεζάν -Α' Πρόγραμμα της ΕΡΑ, κάθε πρωί στις 8

Τελικά με τον καιρό κατάλαβα ότι το μπλόγκινγκ, όταν έχει "πρόγραμμα", όταν έχει συγκεκριμένη έτοιμη "ατζέντα" θεμάτων, αργά ή γρήγορα ..πεθαίνει και δεν έχει νόημα να συνεχίσει να υπάρχει. Η ατζέντα κάποια στιγμή τελειώνει, τα θέματα στερεύουν, ο μπλόγκερ αποφασίζει να δώσει στον εαυτό του μια ξεγυρισμένη άδεια διαρκείας -αφού άλλωστε κανείς δεν βρίσκεται να τον πληρώνει για να γράφει τα ίδια και τα ίδια- και μοιραία.. Τέλος.

Η απουσία "προγράμματος" αποδείχθηκε η καλύτερη επιλογή που θα μπορούσα να έχω ως μπλόγκερ, επειδή ακριβώς αυτή η απουσία με έκανε να μην βαρεθώ να γράφω αναρτήσεις επί πέντε συναπτά έτη. 
Έτσι, ενώ στην αρχή ασχολήθηκα με τα μπλογκ των άλλων, μετά ασχολήθηκα με την καθημερινότητά μου, ύστερα με τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μετά ήρθε το χόμπι της κάμερας και των διαφημιστικών τηλεοπτικών σποτ που προβάλλονταν από την τοπική Δωδεκανησιακή τηλεόραση -και ενίοτε από το Κανάλι της Βουλής, πραγματικά μεγάλη τιμή!- και ξαφνικά συνειδητοποίησα πόσα αναπάντεχα όμορφα πράγματα μπήκαν στη ζωή μου κυριολεκτικά "απ'το τίποτα", ανοίγοντας τους ορίζοντές μου και εκμηδενίζοντας τις γεωγραφικές αποστάσεις , κι ας βρισκόμουν σε μια μικρή επαρχιακή πόλη στο νοτιοανατολικό άκρο της χώρας.
Η συνεργασία μου με το ενημερωτικό Αθηναϊκό πόρταλ TheInsider.gr και αργότερα με την ειδησεογραφική ιστοσελίδα New-Deal.gr σε συνδυασμό με το πρωτοφανές για την εποχή trend της τηλεοπτικής και διαδικτυακής προβολής των πολιτιστικών δρώμενων της Ρόδου, της πόλης που γεννήθηκα και μεγάλωσα - όλα αυτά μαζί και το καθένα ξεχωριστά έφεραν τα πάνω-κάτω στη ζωή μου -για να μην αναφερθώ περισσότερο για νέες φιλίες ζωής που αναπτύχθηκαν και συνεχίζουν να με συντροφεύουν.